دستنوشته ها

مشت ها و دیوارها

hoveyda — Sun, 06 Dec 2009 18:31:18 GMT

چند سال پیش یکی از همکارام حکایتی رو از شیخ بهایی نقل کرد ـ راست و دروغش رو نمیدونم ـ حکایت این بود که « شیخ بهایی مشغول ساختن دیوار یک مسجد بود یه روز که بالای دیوار داشت خشتها رو روی هم قرار میداد پیرزنی که از اونجا میگذشت خطاب به او گفت :

ـ ننه جون این دیواری که ساختی کجه !

شیخ از بالای دیوار پایین اومد و نگاه دقیقی به دیوار انداخت و گفت :

ـ حق با شماست مادر چه خوب شد که بهم گفتی همین الآن درستش میکنم.

این رو گفت و دوتا مشت محکم به دیوار کوبید و دوباره نگاه دقیقی به دیوار انداخت و خطاب به پیرزن گفت :

ـ مادرجان نگاه کن ببین دیوار صاف شده ؟

پیرزن نگاهی به دیوار انداخت و لبخند رضایتی بر لبش نشست و گفت :

ـ آره ننه حالا دیگه صافه. خدا بهت عمر با عزت بده که داری به اسلام و مسلمین خدمت میکنی.

پیرزن به راهش ادامه داد و رفت. یکی از شاگردان شیخ که شاهد ماجرا بود با تعجب و کمی اعتراض پرسید :

ـ چرا شما که استاد معماری هستین به همین سادگی به هرکسی اجازه میدین به کارهاتون ایراد بگیره؟

شیخ جواب داد تو فکر میکنی دیواری که یک متر ضخامت سه متر ارتفاع و پانزده متر طول داره اگه کج باشه با دوتا مشت کوبیدن صاف میشه؟ اگه من با پیرزن مخالفت میکردم و این دوتا مشت رو نمیزدم حالا او درهمه ی شهر پر میکرد که شیخ داره اموال بیت المال رو به هدر میده و بعد هم هزار ویک حرف دیگر برام میساختند.»

وقتی همکارم این داستان رو برام گفت تصمیم گرفتم در مواقع لزوم برای اینکه از وقوع بعضی دردسرها جلوگیری کنم یکی دوتا مشت به دیواری که میسازم بکوبم! اما توی این چندسال اونقدر مشت به دیوار کارها و نظراتم کوبیده ام که خودم هم نمیتونم کارهای خودم رو بشناسم. از اون بدتر اینکه هر کسی فکر میکنه که من مثل خودش فکر میکنم!

بفرمایید چایی!

hoveyda — Fri, 05 Jun 2009 21:35:18 GMT

یادش بخیر بچه که بودیم هر وقت خونه مادربزرگمون میرفتیم و برامون چایی میاورد چاییها توی استکانهای مختلفی ریخته شده بود چون یه دست استکان و نعلبکی کامل تو خونه نداشتن!

با اینکه هر چهارتا چایی از یک قوری ریخته شده بود و جنس و عطر و طعم و رنگ همشون یه جور بود ولی او برای اینکه بازارگرمی بکنه یکی یکی استکانها رو نشون میداد و برای هرکدوم میپرسید : « کی این چایی رو میخواد؟ » و ما که فقط به استکانها توجه میکردیم همیشه بر سر انتخاب اونا با هم دعوامون میشد!

و باز هم روباه و کلاغ

hoveyda — Wed, 20 May 2009 05:54:59 GMT

روزی روزگاری یک کلاغ جوان بسیار باهوش و دانا ، تکه گوشتی را روی زمین دید. آن را به نوک گرفت و بر روی شاخه ی درختی نشست. از قضا یک روباه پیر و خرفت از آنجا میگذشت و کلاغ را روی شاخه دید. روباه با خودش گفت باید هر طور که شده این کلاغ را وادار به حرف زدن کنم تا گوشت از نوک او جدا شود و پایین افتد. به همین خاطر سر حرف را با کلاغ باز کرد. از آنجا که کلاغ قصه ی ما یک کلاغ امروزی بود روباه ناچار بود با او در رابطه با وقایع روز صحبت کند.

روباه گفت : « عجب روزگاری شده است ! ما روباه ها باید سرمان را بگذاریم و بمیریم. در این سرزمین مرغهای همه ی مرغداری ها دچار آنفولانزای مرغی و گاو و گوسفندهای همه ی دامپروری ها دچار جنون گاوی شده اند! ما دیگر جرات نمیکنیم گوشت و مرغ بخوریم. »

بعد مستقیما خطاب به کلاغ گفت : « راستی کلاغ ؛ حواست باشد این تکه گوشتی که به نوکت گرفته ای سالم باشد من اگر جای تو بودم حتما آن را خوب میپختم و بعد میخوردم. »

این را گفت و سرش را پایین انداخت و راه افتاد که برود. کلاغ قصه ی ما که خیلی امروزی و باهوش بود در دل خودش به روباه خندید و با خودش فکر کرد که این روباه عجب احمق است. او نمیداند که ماجرای روباه و کلاغ را ۳۰ سال پیش در کتابهای درسی نوشته بودند و فکر میکند با این همه وسایل ارتباطی که در دنیای امروز وجود دارد ، ما کلاغها هنوز هم از آن قصه خبر نداریم.

بعد رو به روباه کرد و با صدای بلند گفت : « آخر ای روباه نادان ، تو فکر میکنی من آنقدر ابله هستم که باز هم فریبت را بخورم؟ ما دیگر آن کلاغهای قدیم نیستیم که به این آسانی ها سرمان کلاه برود ! برو خدا جای دیگری عوضت را بدهد ! . . . . »

با همان اولین کلمه ای که کلاغ به زبان آورد گوشت از نوکش رها شد و جلوی روباه افتاد. روباه هم بدون این که حرف دیگری بزند گوشت را به دهان گرفت و رفت اما کلاغ بدون آن که توجهی به گوشت داشته باشد به رجزخوانی اش ادامه میداد !

نتیجه گیری مغرضانه :

روباههای امروزی اگر مکارتر از روباههای قدیم نباشند ساده تر از آنها هم نیستند. اما کلاغهای امروزی در خوشبینانه ترین حالت به همان ساده لوحی کلاغهای قدیمی هستند.

نتیجه گیری کلاغانه :

روباه ها ابله هستند حتی اگر خلافش ثابت شود!!

ملعم زور !

hoveyda — Tue, 28 Apr 2009 15:45:18 GMT

ما معمولا وقتی در مورد هوای پاک به صورت جدی صحبت میکنیم که آلودگی هوا از حد گذشته باشد و یا وقتی درمورد اهمیت سلامتی به صورت جدی فکر میکنیم که مریض شده باشیم.

به تقویم که نگاه میکنیم در آن روزهایی مانند روز تاجر روز روحانی روز مهندس و ..... را نمیبینیم اگر هم ببینیم در جامعه حرفی درباره ی آنها زده نمیشود. مثلا مهندسان شاید خودشان هم ندانند روز مهندس چه روزی است. این موضوع دور از انتظار نیست چون اصولا به این خاطر برای یک صنف شغلی یک روز از روزهای سال را اختصاص داده و به چنین روزی بسیار بها میدهند که اعضای شاغل در آن صنف حال و روز خوشی نداشته باشند و امیدی هم به حال و روز آینده ی آنها وجود نداشته باشد.

پس به امید روزی که در این سرزمین روز معلم نداشته باشیم!

بنویس!!

hoveyda — Tue, 21 Apr 2009 19:15:48 GMT

میتوان نوشت از همه ی آن دلهای گرفته ای که نمیتوان در آنها شادی را زنده کرد.

میتوان نوشت از همه ی آن اشکهایی که نمیتوان مانع جاری شدن آنها بر چهره ها شد.

میتوان نوشت از همه ی آن بغضهایی که حتی نمیتوان باعث شکسته شدن آنها در گلوها شد.

میتوان نوشت از همه ی آن چیزهایی که نمیتوان تغییری در آنها ایجاد کرد.

چه بد است این توانایی و چه قدر بدتر است این ناتوانی و چه حاصلی دارد این نوشتنها؟

سوال و جواب عجیب

hoveyda — Mon, 22 Sep 2008 10:02:01 GMT

گفت که عاشق شده

از او پرسیدم به چه دلیلی عاشق فلانی شدی؟

بجای یک دلیل چندین دلیل برایم آورد اما دلایلش من را قانع نکرد. شما چه طور ؟ شما را قانع کرد!؟

به ما چه مربوطه ؟

hoveyda — Wed, 17 Sep 2008 13:46:18 GMT

محققان در یک آزمایش علمی ، 10 میمون را در یک قفس خیلی بزرگ قرار دادند. در گوشه‌ ای از این قفس نردبانی گذاشته بودند که فقط یک میمون میتوانست از آن بالا برود. ابتدا در بالای این نردبان یک موز قرار دادند. به محض اینکه یکی از میمونها برای برداشتن آن موز به بالای نردبان رفت آنها بر روی سایر میمونها آب پاشیدند. میمونها به شدت از بابت خیس شدن عصبانی شدند. مدتی بعد دوباره بالای نردبان ، موز گذاشتند و باز هم به محض آنکه یک میمون از نردبان بالا رفت بر روی سایر میمونها آب پاشیدند. آنقدر این عمل را تکرار کردند که میمونها متوجه شدند بالا رفتن یکی از آنها از نردبان باعث خیس شدنشان میشود به همین سبب دیگر خودشان مانع بالا رفتن همدیگر از آن نردبان میشدند و هرگاه یکی از آنها به سمت آن نردبان میرفت 9 میمون دیگر ممانعت میکردند و حتی با او درگیر میشدند و او را میزدند! دیگر هیچکدام از این 10 میمون به موزی که بالای نردبان بود کاری نداشت.

در ادامه ی این آزمایش ، یکی از این 10 میمون را از قفس بیرون آوردند و میمون جدیدی را جایگزین آن کردند. میمون تازه وارد به محض دیدن موز در بالای نردبان ، به سمت نردبان رفت اما 9 میمون دیگر به شدت به او حمله کردند و اورا زدند! این وضعیت چند بار دیگر هم تکرار شد و میمون تازه وارد دریافت که نباید به طرف نردبان برود.

در ادامه‌ی آزمایش یکی دیگر از میمونهای قبلی را از قفس خارج کردند و یک میمون جدید دیگر را وارد قفس کردند. این میمون جدید هم به محض نزدیک شدن به نردبان از 9 میمون دیگر کتک خورد 9 میمونی که 8 تای آنها از ابتدا در قفس بودند و تجربه ی خیس شدن را داشتند اما یکی از آنها جدید بود.

محققان ، این روند را ادامه دادند یعنی بعد از هر چند گاه یک میمون جدید را جایگزین یکی از میمونهای سری اول میکردند. و هر بار هم میمون تازه وارد به خاطر نزدیک شدن به نردبان توسط سایر میمونها مورد هجوم قرار میگرفت و کتک میخورد. بعد از چند روز ، دیگر هیچکدام از 10 میمون اولیه در قفس نبودند و 10 میمون حاضر در قفس ، همگی جدید بودند و هیچکدام هم به طرف نردبان نمیرفتند و جالبتر اینکه این 10 میمون که همگی جدید بودند و بر روی هیچیک از آنها آب پاشیده نشده بود هرگاه یک میمون دیگر وارد قفس میشد و به طرف نردبان میرفت به شدت به او حمله میکردند و مانع از نزدیک شدنش به نردبان میشدند!

نتیجه گیری :

هر نتیجه ای که دلتون خواست بگیرید. مسئولیتش هم با خودتونه !

مصاحبه من با خودم – بخش اول

hoveyda — Mon, 11 Aug 2008 21:12:18 GMT

مقدمه ‎

آنقدر از اين و آن دروغ شنیده و باور کرده ایم که شنیدنِ حرفِ راست ، بیشتر از هر دروغی در ما تردید ایجاد ميکند! پس برای اینکه در درستیِ حرفهایم شک نکنید بهتر است فرض کنید که دروغ میگويم!

r مصاحبه کننده ‎: من p مصاحبه شونده : ‎ باز هم من!

r در ابتدا لازم میدانم از شما به خاطر قبول دعوت و شرکت در این مصاحبه تشکر کنم.

p منم متشکرم از اینکه می ‎بینم شما دارید با آدم فهمیده و با شعوری مصاحبه می ‎کنین! میتونین شروع کنین.

r چه شد که به فکرِ مصاحبه کردن با خودتان افتادید ؟

p برای اینکه کسی به سراغم نیومد تا باهام مصاحبه کنه و تازه اگه هم میومدن یه سری سوالهای کلیشه ‌ای میکردن و انتظار داشتن که يه سری جوابهای کلیشه ‌ای هم بشنون.

r پس این مصاحبه از هر نظر متفاوت است نه ؟

p مسلماً

r ولی این با عقل جور در نمی ‌آید. نمی ‌شود که آدم با خودش مصاحبه کند .

p پس شما الان دارین چیکار می ‌کنین ؟

r دارم با شما مصاحبه می‌کنم.

p خوب پس دیدی که می ‌شه! حالا لطفا شروع کنین.

r شما چه کاره هستید ؟

p من یک دستنویسنده هستم!

r دستنویسنده یعنی چه ؟

p یعنی کسی که « دستنوشته » می‎ نویسه.

r کی به دنیا آمدید؟

p سالها قبل!

r نمی ‌شود دقیق ‌تر بگویید ؟ خوانندگان ما دوست دارند بدانند.

p اینطوری که بازهم سوالها کلیشه ‌ای می‌شه.

r حق با شماست . پس برای شروع بگویید حال و احوالتان چطور است ؟ دنیا دست کیست ؟

p اگر از حال خودم بپرسی باید بگم هیچ ملالی نیست حتي دوریِ شما !! دنیا هم که دست خودمه!

r دست شما است ؟! ولی من شنیده بودم که شما اهل دنیا نیستید؟

p هنوز هم نیستم . اصلا من نمی‌دونم این دنیای بی ارزش چی داره که مردم این همه حرص می‌زنن تا اونو از چنگ من در بیارن !

r به چه ورزشی علاقه دارید ؟

p شطرنج با مانع !

r در چه رشته‎‎ای تحصیل کرده ‎‎اید و تا چه مقطعی ادامه داده‎‎ اید ؟

p در رشته « آبیاریِ گیاهان دریایی » و تا مقطع « فوق ‎‎دیپلمِ ‎‎ارشد » !

r فوق ‎‎دیپلم‎‎ ارشد دیگر چه مدرکی است ؟

p دو مرحله بعد از پی اچ دی !

r در چه زمینه‎‎ هایی صاحبنظر هستید؟

p من هم مثل سایر اهالی تیکستان هرگز خارج از تخصص خودم اظهار نظر نمی‎‎ کنم فقط درصورتی که ضرورت ایجاب کنه گاهی اوقات در زمینه مسایل فرهنگی یا ورزشی یا اجتماعی یا سیاسی یا علمی یا اقتصادی یا مذهبی یا غیره نظرم رو میدم و البته با اینکه من کوچیکتر از اون هستم که بخوام در همه این زمینه‎‎ ها نظر بدم ولی هیچ خوشم نمیاد که کسی با نظرم مخالفت کنه یا نظرم رو تایید نکنه!

r گفتید اهالی تیکستان ! شما اهل کجا هستید؟

p روستای تیکستان

r تیکستان یعنی چه؟

p چون همه ی مردم روستای ما دایما به همدیگه تیکه میندازن به اونجا تیکستان میگن همه ی اهالی تیکستان ، تاکی هستند.

r تاکی! تاکی یعنی چه؟

p تاکی به کسی میگن که تیکه میندازه این یک اسم فاعله مثل « شاکی»

r پس شما هم تاکی هستید؟

p با اجازه بزرگترا ...... !

مصاحبه من با خودم – بخش دوم

hoveyda — Mon, 11 Aug 2008 21:09:18 GMT

r لطفا بگویید این روستای تیکستان کجا است ؟

p تقریبا در مرکز « ایندولند » قرار داره.

r ایندولند کجا است ؟

p کشور ایندولند در جنوبِ شرقیِ کشور « دِمولند » واقع شده .

r دمولند دیگر کجا است ؟

p آخه تو که جغرافیا بلد نیستی چرا این سوالها رو می ‎‎پرسی ؟

r ! ! . . . سوالم را پس گرفتم. اجازه بدهید کم ‎‎کم به سوالهای اصلی بپردازیم .‎ به نظر شما که تاکی هستید « تیکه‎‎ انداختن » با « طنز پردازی » فرق می‌کند؟ اگر جوابتان مثبت است چه فرقی دارند.

p به طور مشخص با هم فرق می‌کنن مثل تفاوتِ «کرگدن » است با « سه تار» !

r این جوابتان نشان می ‌دهد که شما به « طنز » بیشتر از « تیکه » علاقه دارید.

p همینطوره.

r پس چرا شما « تاکی » شدید ؟ یعنی چرا « طناز » نشدید ؟

p امکانات نبود ! گرچه موقع تیکه انداختن هم میشه طنز بکار ببریم ولی خیلی سخته.

rنظرتان درباره وبلاگ دستنوشته ها چیست ؟

p همزمان با ظهور وبلاگ دستنوشته ها ، گل آقا هفته ‎نامه‎اش رو داوطلبانه تعطیل کرد و این نشون میده که در قالب فکاهی و طنز کسی توان رقابت با دستنوشته ها رو نداره.

r اما نشریه گل آقا که چند سال قبل تعطیل شد !

p این هم به دلیل عظمت وبلاگ دستنوشته هاس که رقیباش حتی چند سال قبل از اینکه شروع به کار کنه میدون رو خالی کردن!

r نظرتان درباره وبلاگهای مختلف دیگری که روز به روز بر تعدادشان افزوده میشود چیست؟

p نظرم رو درباره همه وبلاگها و نشریه‎ها و حتی برنامه‎های رادیوتلویزیونی و سخنرانی‎ها در یکی از نوشته هام توی همین وبلاگ اعلام کردم .

r با چه عنوانی ؟

p « بوق‎ ها و آدم‎ ها »

r از چه زمانی نوشتن به معنای نویسندگی را آغاز کردید ؟

p از همون اولین لحظه ای که یک قلم به دستم داده شد!

r شوخی میکنید! آن موقع احتمالا دو سه سالتان بود.

p همینطوره

r یعنی شما در دو سالگی نویسنده بودید ؟

p بله مگه اشکالی داره ؟!

r یعنی اون موقع سواد داشتید ؟

p نه !

r پس چه طور مینوشتید ؟

p همونطور که همه ی بچه های دو سه ساله مینویسن !

r اونها فقط کاغذ یا دیوار را خط خطی میکنند نکنه میخواهید بگویید خط خطی کردنهای شما دارای مفاهیم عمیقی بوده ؟

p قطعا همینطوره اما اون موقع کسی متوجه اون مفاهیم عمیق نمیشد !

r حتما از این بابت خیلی هم ناراحتید ؟!

p نه خیلی چون الان هم کسی از نوشته هام چیزی نمیفهمه !

r چه شد که با وبلاگ دستنوشته ها کار را شروع کردید؟

p راستشو بگم یا دروغشو ؟!

r اول دروغش را بگویید.

p دروغش اینه که همه دهها هزار نویسنده و دست اندرکاران مطبوعات و وبلاگ نویسها به سراغم اومدن و چندین سال التماس کردن و زار زدند که برای نشریه یا وبلاگ اونا مطلبی بنویسم و من به همه اونا جواب منفی دادم اما اونا که نمیخواستن جهان از نویسنده و متفکری بزرگ محروم بمونه ازم خواستن که خودم یه نشریه یا وبلاگ داشته باشم. شدت التماس اونا به حدی بود که نزدیک بود دلم کباب بخواد و چون کباب به توصیه پزشک برام ضرر داشت ناچار شدم به اونا جواب مثبت بدم و این وبلاگو راه بندازم !

r حالا راستش را بگویید.

p راستش اینه است که سالهای سال هیچ نشریه ‎ای حاظر نمیشد که سخنان گهربارم رو بچاپونه . به همین دلیل این وبلاگو راه انداخنتم.

مصاحبه من با خودم – بخش سوم

hoveyda — Mon, 11 Aug 2008 21:08:18 GMT

r آیا در تیکستان هم سیاست و سیاست بازی رواج دارد ؟

p سیاست به اون شکلِ معمولش که نه ، ولی دوتا خانوادﮤ بانفوذ و کم طرفدار به نامهای « تاکیان » و « تاکیون » هستن که همه امور اقتصادیِ تیکستان رو قبضه کردن و برای اینکه موقعیتشون رو ازدست ندن مدام برای همدیگه می ‎زنن. بعضی از روستاییان ساده دل هم به طرفداری از اونا دائما با هم جروبحث می ‎کنن.

r شما کدام طرفی هستید ؟

p من طرفِ هیچکدوم نیستم.

r بالاخره مشیِ سیاسی شما چیست ؟

p من جزو « میانه ‎روهای افراطی » هستم !

r میانه رویè که افراطی نمیشود. مگر اینکه در تیکستان میانه ‎رèوی ، معنی خاصی داشته باشد. پس لطفا بگویید به نظر شما چه کسانی میانه ‎رو هستند؟

p میانه ‎روها اونایی هستن که از وسطِ پشت بام ، سقوط میکنن !

r بعضی ها میگویند که تیکستان همان برره است . لطفا توضیح دهید.

p اینها شایعاتیه که دشمنای من برای ضربه زدن به من می‎سازن !

r دشمنانِ شما ؟!!! شما که آدم مهم و شناخته شده نیستید چطور ممکن است دشمن داشته باشید ؟

p پس در این صورت روی این موضوعِ « دشمنان » تاکید می‎کنم تا به همه ثابت کنم که خیلی بزرگ و مهم هستم! یک ضرب المثلِ تاکیانه هست که میگه « من دشمن دارم پس مهم هستم »

r حالا چرا آشفته شدید ؟ مگر شما با اهالی برره مشکلی دارید ؟

p خیر اتفاقا ما وجوه مشترکی هم داریم.

r مثل چی ؟

p مثلا لباسهامون بعد از شسته شدن توی یه آفتاب ، خشک می‎ شن.

r پس از نظر موقعیت جغرافیایی تیکستان باید به برره خیلی نزدیک باشه ؟

p همینطوره البته بین ما و برره چند تا رشته‎کوه فاصله است !

r به نظر شما اول مرغ بود یا تخم مرغ ؟

p در گذشته های نه‎چندان دور رسم بر این بود که اول کوپن مرغ را اعلام میکردن اما سوپری محله ، تخم مرغ میداد . اما امروزه مشکلِ کوپن به کلی برطرف شده چون به جای کوپن از « کالا برگ » استفاده میشه !

r خودتان اگر به جای من بودید این جواب را قبول می ‎کردید ؟

p اولا که من همین حالا هم به جای تو هستم مگه یادت رفته که خودم دارم با خودم مصاحبه میکنم؟! ثانیا وقتی سوال فلسفی می ‎پرسی باید انتظار جوابِ فیلسوفانه رو هم داشته ‎باشی.

r عصبانی شدید ؟

p نه نه نه !

r معمولا چه موقع عصبانی می‎ شوید ؟

p من اصولا عصبانی نمی‎شم . در تمام طول سال فقط دو مرتبه پیش میاد که عصبانی بشم و هر مرتبه هم فقط شش ماه طول می ‎کشه.

r علم بهتر است یا ثروت ؟

p سابقا اغلب آدمها تظاهر میکردن که علم بهتره اما به دنبال ثروت میرفتن. اما خوشبختانه امروزه دیگه تظاهر نمیکنن که علم بهتره و با خیال راحت به دنبال ثروت میرن. بنابراین ناچاریم نتیجه بگیریم که علم بهتر از ثروته!

r بدترین لحظات زندگی شما چه موقع است ؟

p تا چند سال قبل این لحظات موقعی بود که وارد سینما میشدم و میدیدم فیلم شروع شده اما الان موقعیه که فیلم تموم میشه !

r با این جواب میخواهید بگویید که سینمای این سالها نسبت به سالهای قبل افت کرده ؟

p میخوای حرف تو دهنم بزاری؟! شما خبرنگارا فقط دنبال حاشیه سازی هستین ولی من بادی نیستم که از این بیدها بلرزم!

r اشتباه نکردید ؟

p منظورم این بود که من لرزی نیستم که از این بیدها ببادم !

r معمولا اوقات فراغت خود را چگونه می ‎گذرانید ؟

p نقشه می ‎کشم که برای پر کردن این اوقات راه حل مناسب و مفیدی پیدا کنم و همیشه برای این کار وقت کم میارم !

r معمولا چه موقع خوشحال می ‎شوید ؟

p من اصولا خوشحال نمی ‎شم. در تمام طول سال فقط دو مرتبه پیش میاد که خوشحال بشم و هر مرتبه هم فقط شش ماه طول می ‎کشه.

r این جواب به ‎نظرم تکراری می ‎آید .

p اما اون جواب قبلی مربوط به عصبانی شدن بود که هیچ ربطی به این جواب نداشت. من دیگه داره حوصله ‎ام از این مصاحبه سر میره. مگه خوانندگان شما کار و زندگی ندارند که باید این خزعبلات رو بخونن؟

r حق با شما است. اصلا از حالا وارد حرفهای کاملا جدی و اساسی می ‎شویم و در ابتدا ی این حرفها بگویید نظرتان دربارﮤ سانسور چیست ؟

p موافقم.

r پس مصاحبه را همینجا تمام می ‎کنیم !